Ένας Ελληνικός μύθος κρασιού

Κτήμα Άλφα

Info: [email protected]

DSC_0989_2

Το Κτήμα Άλφα είναι ένα εντυπωσιακό, ιδιόκτητο αμπέλι, ιδρύθηκε το 1997 και καλύπτει σήμερα μια συνολική έκταση 850 στρεμμάτων στην καρδιά του Αμυνταίου, μια περιοχή με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης στη Βορειοδυτική Ελλάδα. Η γέννηση και ανάπτυξή του, είναι αποτέλεσμα πάθους, αποφασιστικότητας και επίπονης εργασίας.

Αυτό τον μήνα η Tekmon Geomatics (TG) μιλά με τον Άγγελο Ιατρίδη (AI), ενθουσιώδη συν-ιδρυτή του Κτήματος Άλφα αλλά πολύ περισσότερο, έναν οραματιστή και πρότυπο για την ελληνική αμπελοκαλλιέργεια και οινοποίηση. Ο Άγγελος μας λέει γιατί παρά τις προκλήσεις, το Κτήμα Άλφα φέρνει το ελληνικό κρασί σε ένα εντελώς νέο επίπεδο.

TG: Πείτε μας την ιστορία του κρασιού σας.

AI: Η ιστορία ξεκινά με το οικοσύστημα. Αρχίσαμε να ασχολούμαστε με τη γη και στη συνέχεια καλλιεργήσαμε τον αμπελώνα μέχρι που φτάσαμε σε σημείο όπου μπορούσαμε να εκμεταλλευτούμε την ποιότητα της καλλιέργειάς μας. Φυτέψαμε το αμπέλι το 1995 και η πρώτη συγκομιδή, που κρίναμε κατάλληλη για εμπόριο, ήταν το 2003. Τα πρώτα μπουκάλια όμως, φτάσανε στα ράφια το 2005, δηλαδή 10 χρόνια μετά τη φύτευση του αμπελώνα. Θα μπορούσαμε να είχαμε εμπορευθεί πιο νωρίς την πρώτη συγκομιδή, αλλά ήμασταν αυστηροί όσον αφορά την ποιότητα και επιλέξαμε να οδηγήσουμε τα αμπέλια μας να ωριμάσουν ώστε να δυναμώσουν οι κύριες ρίζες τους. Αυτή η περίοδος αναμονής ήταν απαραίτητη για να επιτευχθεί η υψηλότερη ποιότητα, χωρίς να ληφθεί υπόψη μας η ποσότητα παραγωγής. Αναμένουμε την επιστροφή της αρχικής μας επένδυσής το 2017.

TG: Πόση είναι η σοδειά των σταφυλιών σας ανά στρέμμα;

AI: Για τις λευκές ποικιλίες, κατά μέσο όρο, παράγουμε 700-800 kg σταφύλια ανά στρέμμα. Για τις ερυθρές ποικιλίες, παράγουμε κατά μέσο όρο 400-500 kg σταφύλια ανά στρέμμα. Στοχεύουμε σκόπιμα σε μικρές αποδώσεις για να είμαστε συνεπείς και αφοσιωμένοι στην ποιότητα.

TG: Πως αποκτήσατε 105 στρεμμάτων γης στην Ελλάδα;

AI: Η γη δεν ήταν κληρονομιά. Ο συνέταιρος μου Μάκης Μαυρίδης και εγώ αγοράσαμε τα αμπελοτεμάχια σιγά -σιγά, κομμάτι κομμάτι, μέχρι να είμαστε ικανοποιημένοι με το ιδανικά διαχειρίσιμο μέγεθος – ένα μέγεθος που κρίναμε αναγκαίο για μια βιώσιμη επιχείρηση. Η διαδικασία ήταν αρκετά επίπονη. Η περιοχή είναι προστατευόμενη του Δικτύου NATURA και επίσης αποτελεί αρχαιολογικό χώρο οπότε απαιτούνται επιπλέον άδειες. Αυτή όμως είναι η κανονική διαδικασία. Η πρόκληση ήταν η υπογραφή πάνω από 80 τίτλων ακίνητης ιδιοκτησίας επειδή ήμασταν πολύ επιλεκτικοί όσον αφορά τις τοποθεσίες. Θέλαμε να καλλιεργήσουμε τον αμπελώνα μας ακριβώς εδώ στο Αμύνταιο. Για να γίνουν τα πράγματα ακόμη πιο περίπλοκα, η γη που μας ενδιέφερε είχε συχνά πολλαπλούς δικαιούχους που ζούσαν σε διάφορα μέρη του κόσμου. Επιμέναμε όμως επειδή θέλαμε την συγκεκριμένη τοποθεσία που βλέπετε στο κτήμα. Είχε όλα τα ιδανικά χαρακτηριστικά που αναζητούσαμε για να δημιουργήσουμε ένα προϊόν κορυφαίας ποιότητας που πληροί τις αυστηρές προδιαγραφές μας (δηλαδή συνδυασμός αμμώδους εδάφους χαμηλής γονιμότητας και μοναδικών κλιματικών χαρακτηριστικών). Η όλη διαδικασία διήρκεσε 15 χρόνια. Σήμερα, κατέχουμε πλήρως 750 από τα 850 στρέμματα που καλλιεργούμε. Επίσης 250 ακόμη στρέμματα εκμισθώθηκαν πρόσφατα για 20 χρόνια.

TG: Ποιες άλλες προκλήσεις αντιμετωπίσατε;

AI: Οι κάτοικοι ήταν καχύποπτοι στην αρχή. Μια τέτοια μεγάλη επένδυση σε μια μικρή επαρχιακή πόλη, όπως το Αμύνταιο, είναι βέβαιο ότι θα προκαλούσε αντιπαράθεση. Αρχικά ο κόσμος πίστευε ότι θέλαμε να πάρουμε τη γη τους για προσωπικό όφελος. Στην πραγματικότητα, ο μοναδικός μας στόχος ήταν να αξιοποιήσουμε τις δυνατότητες της περιοχής και το Αμύνταιο να μπει στο παγκόσμιο χάρτη της αμπελοκαλλιέργειας. Ήδη η περιοχή γίνεται γνωστή σε παγκόσμια κλίμακα για τη μοναδική αποκλειστικότητα ποικιλιών.

TG: Ποια ήταν τα οφέλη για την τοπική κοινωνία;

AI: Ουσιαστικά, η δημιουργία θέσεων εργασίας. Επίσης η εγκατάστασή μας πληρώνει τον μεγαλύτερο φόρο επί των πωλήσεων λόγω της αύξησης των πωλήσεων. Λαμβάνοντας υπόψη τη δύσκολη οικονομική κατάσταση που διανύει η χώρα μας πιστεύουμε ακράδαντα ότι η ενίσχυση της τοπικής οικονομίας συμβάλλει στην εθνική ανάπτυξη. Έχουμε προσλάβει πολλούς επαγγελματίες στην περιοχή για όλους τους τύπους εργασιών που απαιτούνται στο αμπέλι, από διαφόρων ειδών προμηθευτές έως τεχνίτες. Η τοπική οικονομία συνολικά περιστρέφεται γύρο από το κτήμα.

TG: Σε εθνική κλίμακα;

AI: Οι εξαγωγές μας. Είμαστε πολύ εξωστρεφής σαν εταιρεία. Οι εξαγωγές μας οδηγούν την εθνική οικονομία και είμαστε υπερήφανοι που συνεισφέρουμε.

kthma_alpha

TG: Πώς βλέπουν οι Έλληνες την αμπελουργία και την οινοποίηση;

AI: Όχι καλά. Η πρωτογενής παραγωγή είναι εξαιρετικά σκληρή δουλειά. Ο αριθμός των αμπελώνων στην Ελλάδα μειώνεται επειδή η εργασία σε ένα αμπέλι είναι επίπονη και η απόδοση πολύ μικρή. Το μέλλον βρίσκεται στην ίδρυση οργανωμένων μονάδων που περιλαμβάνουν μονάδες και παραγωγής και μεταποίησης. Είναι δύσκολο να επιβιώσεις καλλιεργώντας αμπέλια και μετά να πουλάς τη σοδειά σε ανεξάρτητους παραγωγούς κρασιού. Ωστόσο είμαι αισιόδοξος επειδή πολλοί νέοι καλλιεργητές θα υιοθετήσουν τη φιλοσοφία του «αμπελουργός – οινοποιός». Επειδή η Ελλάδα δεν είναι σε θέση να παράγει μεγάλες ποσότητες θα μπορούσε εύκολα να ξεχωρίσει σαν χώρα παραγωγής ποιοτικού κρασιού. Είναι η καλύτερη και αποδοτικότερη λύση.

TG: Ποια κίνητρα θα έδιναν ώθηση στη βιομηχανία αμπελοκαλλιέργειας και οινοποιίας;

AI: Πρέπει να εστιάσουμε στην ποιοτική παραγωγή. Αυτό θα έφερνε αναπόφευκτα μεγαλύτερη απόδοση στην επένδυση. Εστιάζοντας στην ποσότητα δεν αξίζει τον κόπο, επειδή τα περιθώρια κέρδους είναι πολύ μικρά και ο παραγωγός πρέπει να παιδευτεί με την ποιότητα των σταφυλιών ώστε να κερδίσει τα προς το ζην. Αυτό καθιστά δύσκολο τον ανταγωνισμό με άλλες χώρες που έχουν μεγάλες οικονομίες κλίμακας και είναι σε θέση να διατηρούν την ποιότητα παραγωγής με χαμηλότερο κόστος. Η λύση: Ο αμπελουργός πρέπει να είναι επίσης οινοποιός και γνώστης της αγοράς, όπως έχει ήδη αναφερθεί. Αυτό στην Ελλάδα δεν είναι ακόμα κοινή πρακτική. Οι περισσότεροι από τους μεγάλους οινοποιούς αγοράζουν τα σταφύλια τους από ανεξάρτητους παραγωγούς. Η τιμή αγοράς του σταφυλιού είναι πολύ χαμηλή και σε πολλές περιπτώσεις οι παραγωγοί δεν είναι σε θέση να υποστηρίξου την ποιότητα του αμπελιού τους. Πολλοί καλλιεργητές αμπέλου στρέφονται σε άλλες καλλιέργειες, επειδή δεν είναι σε θέση να διατηρήσουν οικονομικά τους αμπελώνες τους.

TG: Πώς είναι σε θέση τα ελληνικά κρασιά να συναγωνιστούν αυτά της Γαλλίας, Ισπανίας και Πορτογαλίας;

AI: Κάθε χώρα έχει τις δικές της ποικιλίες και μοναδικά τοπία, όπως επίσης διαφορετική κουλτούρα και ανθρώπους. Αυτό που ίσως μας επιτρέπει να ξεχωρίσουμε είναι ότι η πιο καλή συγκομιδή μας είναι πάντα αυτή που ακολουθεί οπότε βελτιώνουμε συνεχώς τα χαρακτηριστικά των κρασιών μας. Με τη βελτίωση των χαρακτηριστικών αυτών, βελτιώνουμε επίσης τους εαυτούς μας. Το κτήμα είναι αποτέλεσμα μιας δυνατής ομαδικής προσπάθειας, από τους παραγωγούς μέχρι τους διαχειριστές. Είμαστε σαν οικογένεια και έχουμε καλή σχέση που βοηθά πολύ. Τέλος, αγαπάμε αυτό που κάνουμε και αυτό είναι ανεκτίμητο γιατί το πάθος είναι μεταδοτικό.

TG: Ποιο είναι το μακροπρόθεσμο όραμα σας;

AI: Ο στόχος παραγωγής μας έχει επιτευχθεί. Το πιο πιθανό είναι να μην επεκτείνουμε πλέον τους αμπελώνες μας. Βραχυπρόθεσμα έως μεσοπρόθεσμα, όλες οι μελλοντικές επενδύσεις θα είναι σε εξοπλισμό και σε επέκταση του χώρου επεξεργασίας αλλά και στο χώρο υποδοχής, ώστε να είμαστε σε θέση να υποδεχθούμε μεγαλύτερο αριθμό επισκεπτών. Πέρυσι είχαμε 7800 καταγεγραμμένους επισκέπτες και αναμένουμε ο αριθμός να αυξηθεί τα επόμενα χρόνια. Μακροπρόθεσμα, θα θέλαμε να δώσουμε το παράδειγμα στους μελλοντικούς αμπελουργούς στην Ελλάδα, να επικεντρωθούν στην αργή αλλά βιώσιμη ανάπτυξη και πάνω απ ‘όλα στην ποιότητα σε όλα τα στάδια διαχείρισης μιας αμπελοοινικής εκμετάλλευσης.

πίσω στα άρθρα

Εγγραφείτε στο ενημερωτικό μας δελτίο για να λάβετε μελλοντικά άρθρα:

« | »